Soms heb je zo’n werkdag waarop alles samenkomt. Een dag die je even laat stilstaan bij waarom je doet wat je doet. Voor Raf Hilhorst (19), elektrografisch laborant op de poli Cardiologie, was dat onlangs aanleiding voor een LinkedIn-post én voor dit verhaal.
Toen Raf twee jaar geleden begon in het Catharina Ziekenhuis wist hij eerlijk gezegd nog niet of dit werk wel bij hem zou passen. Hij was net geslaagd voor de havo en op zoek naar een vakantiebaan. Na een sollicitatie in de keuken (deze vacature bleek al ingevuld) werd hij doorverwezen naar ECG’s maken op de poli Cardiologie. “Dat leek me eigenlijk direct al heel leuk,” vertelt hij. Inmiddels werkt hij hier vast, naast zijn studie Ondernemerschap aan Avans Hogeschool. “Een totaal andere richting, maar dankzij dit werk heb ik ontdekt hoe interessant de zorg is. Dat had ik van tevoren nooit gedacht.”
Echte betekenis
In de afgelopen twee jaar leerde Raf wat het écht betekent om met patiënten te werken en iets voor iemand te kunnen betekenen. “Soms zit het in iets heel kleins,” zegt hij. “Een geruststellend woord, een glimlach, of iemand die zichtbaar opgelucht de deur uitgaat na een onderzoek.” Hoewel zijn werkzaamheden bestaan uit vaste handelingen, het oproepen van patiënten, het maken van een ECG, bloeddruk meten en alles zorgvuldig vastleggen, is geen enkele werkdag hetzelfde. “Dat komt door de patiënten. Iedereen is anders. De één houdt van een praatje, de ander wil juist rust en duidelijkheid. Door daar goed op aan te sluiten, ben ik gegroeid in mijn werk.” Wat hem het meest raakt, zijn de momenten waarop patiënten hun waardering uitspreken. “Als iemand zegt: ‘De vorige keer heb je me zo goed geholpen’, of ‘je bent zo lief’. Terwijl het voor mij iets kleins is. Ik denk altijd wat zou ik fijn vinden als ik zelf in die stoel zou zitten?”
Hoe klein voor mij de behandeling ook voelt, voor de patiënt kan het nèt dat beetje rust en vertrouwen geven.
Of hij op de juiste plek zit?
Daar hoeft Raf niet lang over na te denken. “Iets doen voor een ander, iemand een beetje blij maken dat is het mooiste wat er is. Ik zou het bijna onbetaald doen. En het helpt natuurlijk ook dat ik in zo’n fijn team werk. Het is een unieke bijbaan, met grote betekenis. Daar doe ik het voor. De toekomst? Dat weet ik nog niet. Ik overweeg
de geneeskundige troepen bij defensie.”
