Onderzoek doen, samenwerken en daar ook nog een prijs mee winnen. Voor Wendy Leurs en Marjolein Groeneveld laat de Wetenschapsavond precies zien waarom werken in het Catharina Ziekenhuis zo leuk is.
Op 2 april wonnen Wendy Leurs en Marjolein Groeneveld de hoofdprijs tijdens de Wetenschapsavond van het Catharina Ziekenhuis. Een mooie erkenning voor hun onderzoek naar valrisico bij oudere patiënten, maar voor henzelf zit de waarde van die avond in meer dan alleen een beeldje.
“Voor mij persoonlijk is het wel een fijne waardering voor ons werk”, zegt Wendy Leurs, arts in opleiding tot geriater. “Dat je hoort dat we misschien toch wel iets heel goeds en interessants aan het doen zijn.” Ook voor Marjolein Groeneveld voelt de prijs als bevestiging. Zeker omdat de samenwerking tussen artsen, verpleegkundigen en onderzoekers nadrukkelijk werd genoemd als kracht van het project. “Dat is ook gewoon echt zo”, vertelt Groeneveld. “Die samenwerking is superrelevant en superhandig.”
Precies dat maakt het werk in het Catharina Ziekenhuis voor hen zo aantrekkelijk. Niet alleen het onderzoek zelf, maar ook de manier waarop het ontstaat. Ideeën groeien samen op de werkvloer, krijgen ruimte om verder te komen en worden serieus genomen. Dat hun onderzoek tijdens de Wetenschapsavond in de schijnwerpers stond, past daar goed bij.
Volgens klinisch geriater Carolien van der Linden die samen met Wendy en Marjolein aan dit onderzoek werkt, zijn dat soort avonden dan ook belangrijk. Ze laten zien hoeveel kennis en nieuwsgierigheid er in huis is. “Ik denk dat dit een heel mooi voorbeeld is van wetenschap die ook voor de zorg echt impact kan maken”, zegt ze. Juist doordat collega’s hun werk delen, elkaar vragen stellen en enthousiast maken, blijft wetenschap niet iets van een kleine groep. Het gaat leven in het hele ziekenhuis.
Voor Wendy Leurs zit de aantrekkingskracht van haar vak ook in de patiëntengroep. “Wat ik heel leuk vind aan de geriatrie is de brede kijk”, zegt ze. “Je kijkt naar de mens achter de patiënt.” Waar in andere vakgebieden soms één probleem centraal staat, draait geriatrie juist om het totaalplaatje. Hoe woont iemand thuis? Wat kan iemand zelf? Wat is voor deze patiënt op dit moment echt belangrijk?
Leurs vertelt dat dat het werk afwisselend en persoonlijk maakt. “Je bent van alles wat”, zegt ze. “Je kijkt breed en werkt veel samen.” Juist dat multidisciplinaire karakter spreekt haar aan. Niet alleen artsen, maar ook verpleegkundigen, fysiotherapeuten en andere collega’s hebben een rol. “Je vult elkaar aan”, aldus Leurs.
Ook de levensfase van de patiënten maakt het vak bijzonder. “Als iemand twintig is, wil hij vooral beter worden”, zegt ze. “Maar als iemand ouder is, kan het doel ook zijn: als ik in augustus mijn dochter nog zie trouwen, is dat genoeg.” Dat maakt het werk volgens haar menselijk en betekenisvol. Het gaat niet alleen om behandelen, maar ook om goed luisteren en samen afwegen wat passende zorg is.
Dat juist vanuit die dagelijkse praktijk ook onderzoek ontstaat, voelt voor de onderzoekers logisch. Leurs noemt het met een glimlach ‘een uit de hand gelopen hobby’ die over een jaar of twee voor haar moet gaan leiden tot een proefschrift. Wat begon als een wetenschapsstage, groeide uit tot een groter project dat steeds verder kwam en dat ook voor de zorg echt verschil kan maken. Dat komt niet alleen door inhoudelijke nieuwsgierigheid, maar ook doordat er in het Catharina Ziekenhuis ruimte is om ermee door te gaan.
Groeneveld ziet daarin ook de kracht van haar werk. Als verpleegkundig consulent geriatrie en klinisch epidemioloog beweegt zij tussen zorg en onderzoek. Die combinatie spreekt haar aan, omdat je ideeën uit de praktijk kunt vertalen naar iets dat breder verschil maakt. Niet los van de afdeling, maar juist dicht erop.
De Wetenschapsavond laat volgens hen goed zien waarom dat belangrijk is. Het is een moment waarop collega’s kunnen laten zien waar ze mee bezig zijn, van elkaar leren en merken dat wetenschap in het ziekenhuis niet iets abstracts is. Van der Linden zegt het zo: “Wetenschap moet ook voor de zorg gewoon impact maken.” Op zo’n avond wordt dat zichtbaar.
En winnen? Dat blijft gewoon leuk. Eerder viel het onderzoek ook al in de prijzen, maar dat maakt het niet minder bijzonder. Integendeel. De blijdschap zat niet alleen in de prijs zelf, maar ook in het gevoel dat hun werk gezien wordt. Op een plek als het Catharina Ziekenhuis waar je kunt samenwerken, leren en onderzoeken. Waar ruimte is voor nieuwsgierigheid. En waar een goed idee niet in een la verdwijnt, maar kan uitgroeien tot iets dat echt verschil maakt voor patiënten én collega’s.
